banuye ordibehesht

می روی و باز تنها می شوم

خسته از امروز و فردا می شوم

در هجوم ظلمت شبهای غم

اشک می ریزم و رسوا می شوم

                                                                           می روی و آسمان دلگیر توست

                                                              ضجه های رعد هم درگیر توست

                                                               گر چه می دانم نمی دانی ولی

                                                               یاس اگر می پژمرد تقصیر توست

می روی و دستم از دستت جداست

وصف تنهایی من بی انتهاست

زندگی بی تو دگر جز مرگ نیست

گر بمیرم از غمت بی شک به جاست

                                                              می روی و یار بی کس می شود

                                                              دشت امیدش پر از خس می شود

                                                              می روی و میوه های باغ عشق

                                                              باز هم بی جان و نارس می شود

آه که این وسوسه سوزنده شد

                                تا به ابد دل به هوس بنده شد