banuye ordibehesht

عشق من باش همیشه که جنون نزدیکه!

تو که تو اهل زمین خوبترینی واسه من

تو که اینجایی و اومدی به جنگ تن به تن

بیا ماهم دل من پاکتر از هر چی دعاست

تو بجنگ اما همیشه بردنا دست خداست!

می دونم همین حالاشم دل تو گیره منه

همه ی روح و وجودت آره! درگیر منه

بده دستاتو بهم تا بشمرم ثانیه رو

تو بلرزون با نگات این دل توی سینه رو

من وتو میشیم یه آسمون و هیچ شبی اینجا نیست

دل ما با هم که باشه توی این دنیا نیست...

هستی                                                                                                                              

میان چشمهامان گفتگویی

تو می خندیدی و شب غصه می خورد

که در تاریکی آمد ماهرویی

و رقص نور چشمت در سیاهی

به پا می کرد جشن با شکوهی

دو دستت راهدار شهر شادی

وجودت خالی از هر تند خویی

قیامت کرده بود آیین مهرت

و من آیینه دار راستگویی

سیه پوشیده چشمانت به قلبم

شبیخون زد شبیه جنگجویی

قدت سیمای بی تفسیر وحدت

که برد از کفر زلفم آبرویی

حضورت زندگی را زنده می کرد

طلوعت صبح عشقم را شروعی

و شد آغاز آتشبازی دل

و من کاهی که می سوزم تو کوهی

هستی                                                                                                                           

هیچ حرفی برای گفتن
                                    نه
هیچ حالی برای نوشتن...

عکس قشنگیه